Ara Bölüm

Burak biliyordu Melek'in onu arkadaşı gibi sevdiğini. Ama heyecanlanmıştı Melek ona 'Ben de seni seviyorum Sırık' dediğinde. Kalbi acıyordu. Kız arkadaşına yaptıklarını hatırladı bir an. Sırf Melek'i sevdiği için kızı bırakmıştı. Kız da onu çok üzmüştü ama. Ve Melek'in ona iyi geldiğini anlayınca kızı bırakıp Melek'le aynı okula transfer olmuştu başta. Ama iki yıl içinde ne olmuştu da değişmişti Melek'e olan hisleri. Çok küçükken tanışmışlardı. O, Melek, Ayaz, Ege, Can ve Gürkan küçüklükten arkadaşlardı. Ama 2 yıl önce kabullenmişti Melek'e olan hislerini. Melek duysa ona olan hislerini çok üzülürdü tahminince. Ayrıca zaten Ayaz vardı. Onun hayatında Ayaz vardı. Kendine kızdı Ayaz'dan önce söylemediği için duygularını. Söylese belkide Ayaz yerine onu sevecekti. Sevginin asıl anlamını bilmezdi ki Melek. O beş aptal ile öğrenmişti. Kalbi acıdı yine. Melek'in ona sarıldığı anı hatırlayıp kendine bağırdı yine. "Ulan gerizekalı! Başka kız mı yok? Niye Melek? Niye lan, niye?" diye kızdı kendine. Çok sinirliydi. Bulduğu ilk duvara geçirdi sinirden yumruğunu. Melek'le olan anılarını düşündü. Ne de çok vardı. Ağlaması artarken kitaplığına yaklaşıp o kutuyu aldı. İçinde Melek'le ilgili hatıralarının olduğu kutu. Kutunun kapağını açarken yatağına oturdu. Resimlere baktı. Yaprak ona bazen gülüyor bazen sinirle bakıyordu. Gülümsedi gözyaşlarının arasında. Çok değerliydi onun için Melek. Biliyordu ki bu değer diğerlerininkinden farklıydı. Tıpkı Ayaz'ınki gibi. Canı acıdı yine. İkisi de arkadaşıydı. Yapamazdı onlara bunu. Ama yapmaya kararlıydı. "Ayaz'dan alacağım seni Melek. Alacağım Minik Prensesim." dedi birden kendi kendine. Söylediğine o da inanamadı bir an. Arkadaşlarını üzemezdi çünkü. Kıyamazdı. Melek' e Minik Prensesim derdi hep. 'Prensesi olmasını isterdi çünkü Melek'in. Sana artık Minik Prensesim diyeceğim.' derdi. Sonra gülerlerdi. O an eline gelen fotoğrafla neye uğradığını şaşırdı. Fotoğrafta hepsi birlikteydi. Gülüyorlardı. Ama sorun o değildi. Sorun, Melek'in parmağının Ayaz'ın gamzesinde ona bakıp gülüyor oluşuydu. Neden onun gamzeleri ile oynamıyordu hiç. Kıskandığını hissetti sonra. Bir an duraksadı. "Yapamam..." dedi bu defa. "Sizi üzemem..." diye devam etti ağlarken. Oflayıp fırlattı sonra fotoğrafları. Fotoğraflar yere saçıldı. Her yerde gülümseyen ve sinirli Melek'ler vardı. Son kez kutuya çevirdi bakışlarını. Gözüne takılan fotoğrafı ne zaman çekmişlerdi bilmiyordu ama o kadar içi acıdı ki görünce. Daha çok ağladı. Melek'le yanyana oturmuşlardı. Melek ona kocaman sarılmıştı gülerken . Kocaman. Bir an hatırladı ne zaman olduğunu. Canları sıkılmıştı ortak bir sosyal medya hesabı açmışlardı. Onun için çekmişlerdi. Gülümsedi onu sahiplendiğini görünce zorla da olsa yavaşlayan gözyaşları ile. Yine gördü sonra Ayaz ile olan fotoğrafı. İçi burkuldu yine. "Seni ona veremem Melek. Herkesi veririm. Ama seni veremem." dedi sinirle gözyaşları şiddetlenirken. Biraz sonra sakinleşmişti biraz da olsa. Sonra sayıkladı kendi kendine. "Bekle beni Melek. Yeni bir Burak ile tanışacaksın Artık. Bekle..."